Djammstrumpurinn Strikes Back! MYNDIR!...djók!

Fólk með frestunaráráttu á það til að hugsa mjög mikið um hlutina sem þeim langar til að framkvæma en hugsa sem svo: Njaaa ég geri þetta bara seinna. Ég er með frestunaráráttu á svo háu stigi að það er alls ekki sniðugt. Þannig var ég búin að hugsa um það mjöööög lengi að byrja að blogga aftur, búinn að skoða síðuna vel og vandlega og þá sérstaklega þá pósta sem mér þóttu sérlega fyndnir (heimskur hlær að sjálfs síns fyndni og allt það!) Því ég held að Djammstrumpurinn muni aldrei deyja. Strumpurinn er meira svona eins og einhver íslensk sveitaballa hljómsveit sem kemur saman aftur í Hörpu því að öllum hljómsveitameðlimum vantar pening. Slæm samlíking? Ekki frá því! En það sem ég er með öðrum orðum að reyna að segja eeeeer að: DJAMMSTRUMPURINN STRIKES BACK...volume eitthvað! Svona eins The Terminator eða eitthvað. Nema okei mér finnst Arnold Schw...hvernig í andskotanum er hægt að skrifa þetta nafn?!...nigger ekki sá svalasti. Hann missti allt sem heitir kúl þegar maður las það að hann var haldandi framhjá með þernunni á heimilinu! Sem er kannski efni í einhverja stelpuútgáfu af Tortímandanum...

Ísdagurinn!

Jæja jæja jæja! Komin tími á að vekja Strumpinn upp af alltof löngum dvala og fara að básuna um eitthvað sem skiptir máli. Eins og varaliti og nælonsokkabuxur. Þeir sem fengu hland fyrir hjartað og héldu að ég væri að fara að tjá mig um Esb geta verið alveg rólegir og rétt rúmlega það. Hér verður ekkert Pólitískt kjaftæði! Ef þið eruð í leit að einhverju svoleiðis bendi ég á amx.is! En hér verður samt ekki farið skipulega yfir það sem hefur gerst í lífi mínu síðustu 10 mánuði en margt af því er alveg óskaplega óprenthæft! En það sem er kannski helst að frétta að ég er farin að skrifa pistla inn á bleikt.is (hef gert það síðan í nóvember. Og nuna á miðvikudaginn mun fyrsti pistillinn minn í Sunnlenska fréttablaðinu líta dagsins ljós. Whoop! Þetta er bara hluti af því að láta drauminn minn rætast um að vinna kannski einn daginn á fjölmiðlum. Og ég ætla að trúa því að það geti ræst því ef ég trúi því ekki mun enginn annar trúa því! En nóóóg um það! Það var ísdagur Kjörís um helgina. Og auðvitað var kjaftfullt af því að Íslendingar elska ís. Sérstaklega í veðri eins og var á laugardaginn þá eru allir til í smá Ís! Það er samt pínu frumskógarlögmálið sem ræður ríkjum á ísdeginum, það er að segja fyrstur kemur fyrstur fær. Sérstaklega þar sem sumir samlandar mínir eiga erfitt með að skilja það hvernig eigi að vera í röð. Ég héllt alltaf að fyrirkomulagið væri þannig að þegar maður myndi mæta á svæðið þá færiru í röð þar sem íssmökkunin byrjaði og værir í röðinni sem færi framhjá öllum ístegundunum með exótísku bragðtegundunum og þannig gæti maður smakkað allt. En nei. Það eru raðir fyrir framan alla ísana sem eru ekki eiginlegar raðir. Og fólk er líka svolítið í því að reyna að troðast að borðunum. Þannig var mjög erfitt að komast að bbc ísnun (sem var minn uppáhalds!) því fólk var alltaf að troðast framfyrir mann. Og mikið af því voru krakkar. Ég kunni ekki við að pikka í sjö ára kríli og benda þeim á að ég væri á undan þannig að ég tók meðvirku týpuna á þetta og hleypti öllum fram fyrir mig. Vel gert Gústa! En á endanum komst maður að borðinu. En þá tók næsta vandamál við. Að borða ísinn í frekar miklum troðningi. Sem gekk ekki alveg þrautalaust fyrir sig, því ég missti svolítið niður á mig...en ég held ég skrifi það frekar á klaufakap en að íslendingar kunna ekki að vera í röð. En þegar maður var svo loksins komin að borðinu þá var ekki möguleiki á því að halda áfram meðfram öllu borðinu til þess að enda kannski í sykurpúðaísnum eða eitthvað. þannig að maður hrökklaðist alltaf frá borðinu aftur og í miðjuna. Þar þurti maður að undirbúa sig andlega til þess að fara aftur inn í þvöguna til þess að ná í alla þá ísa sem maður átti eftir að smakka. Þannig að maður ruddi sér leið að sykurpúða ísnum og náði í dall og hrökklaðist svo í burtu aftur. Og svo framvegis og svo framvegis..! Og nei ég er alls ekki að dissa Kjörís fyrirtækið stendur frábærlega að deginum og kynningu á honum. ´Ég er aðeins að lasta það að íslendingar kunna ekki að standa í röð (og ég er þar engin undantekning því það er hreinlega fátt sem er leiðinlegra en biðraðir!). Sjáumst á ísdeginum 2013!

Halloween Halloween Halloween! Uppáhald okkar sem eigum í stökustu vandræðum með að vera frumleg-er það frumlegt að vera eintómur pappakassi? Ég er alla vega fegnari en orð fá lýst að það er ekki mætingarskylda í búning í partýið sem er búið að bjóða mér í um næstu helgi!

En merki þess að Halloween sé á næsta leiti eru myndir sem settar hafa verið á facebook frá einni af dótabúðum fullorðna fólksins: Adam og Evu (reyndar sá ég að partýbuðin er með einhverja búninga líka en þeir eru bara miklu saklausari en nokkurn tima búningarnir frá Adam og Evu!). En alla vega þá renndi ég yfir myndirnar á A&E facebookinu áðan og sá þar þennan kjól sem kallaði fram minningar. Minningar af mínu sérlega Spice girls tímabili (sem sumir hafa einstaklega gaman af að minna mig á-og nota til þess hvert einasta tækifæri. Þessi kjóll í bresku fána litunum minnti mig á Geri Hallwell eins og sjá má líka hér fyrir ofan. Og það sem ég vellti fyrir mér er: hver hefur almennt áhuga á því að fara klædd sem Geri Hallwell í eitthvað Halloween partý?! Það er ekki einu sinni frumlegt! Plús það að það man engin eftir henni og þú þarft að útskýra það hver þú ert. Vertu frekar Lady Gaga og mættu í eggi þá vita allir Jáá hún er Lady Gaga en þú villt ekki vera einhver fígúra þar sem þú þarft að útskýra hver er aaaaallt kvöldið! Fyrir utan það þá krefst Hallweell múdeeringin hárkollu sem mér finnst off eftir síðasta Halloween! Ég hef sjaldan eða aldrei verið ein pirruð plús það að þurfa að keyra með svoleiðis. Umferðarráð hlýtur að mæla gegn því!

Okei ég leit út eins og fáviti á Halloween í fyrra-samt fékk ég ýmis vafasöm tilboð. Það er eitthvað...

Og já-bæði í gær og í dag hef ég mætt mega hress í ræktina og mér til mikillar gleði hefur verið stillt á FM:D Það eer mun skárra að hlusta á David Guetta vin minn á brettinu en einhverja angurværar ballöður ala Celine Dion!

Undarlegt. Formlega séð þá byrjaði eg að drekka kaffi í nóvember 2010 á Kaffi krús. Þá var mér bent á kaffidryk sem væri hreinlega málið: Swiss mokka! Þar sem ég er frekar hlýðinn manneskja þá ákvað ég að fara að ráðum þessarar manneskju og síðan þarna hefur ekki verið aftur snúið. Swiss mokka er einn af mínum uppáhalds! En einhvern vegin hef ég alls ekki litið á mig sem einhvern kaffifíkil. Þó svo að hausinn á manni starfi vissulega betur eftir einn kaffibolla að morgni. Það er bara eðlilegt. Eeeen ég held að ég þurfi að endurskoða þessa skilgreiningu á sjálfri mér sem kaffifíkil eftir mjög svo skerí upplifun í morgunn. Og þá meina ég mjööööööög svo skerí! Ég held að ég hafi fengið smá innsýn inn í hugarheim dópista sem hefur ekki fengið fixið sitt á þriðjudagsmorgni-jáá þetta var slæmt!

En alla vega þá keyrði ég frá Selfossi til Reykjavíkur. Klukkann var um 9 og ég ekki búin að fá kaffi fyrir það tíma sem var svo sem allt í lagi. Nema hvað á Ölfursárbrú þá kemur þessi svaðalega löngun í kaffi. Og við erum að tala um SVAÐALEGA löngun í kaffi. Á aðeins nokkrum mínútum varð mér það ljóst að ég myndi ekki ná til Reykjavíkur án þess að fá mér kaffi. Undir Ingólfsfjalli gat ég ekki hugssað um neitt annað en fyrsta bolla dagsins-hversu ljúft það yrði að renna honum niður. Mmmm! Og á þeirri stundu varð mér ljóst að Hveragerði af öllum stöðum myndi bjarga lífi mínu. Ég var búin að tapa fyrir Kaffifíklinum og myndi ekki komast heil á húfi til Borgarinnar! Hvaaað er það?! Alla vega fyrsta stopp var á shell í hveragerði-en kaffið þar var ekki að hæfa svona helvítis latte lepjandi 101 rottum eins og mér! Með öðrum orðum bara gamli góði uppáhellingurinn. Á Shell var mér bent á Hoflandssetrið en þar væri örugglega boðið upp á eitthvað við mitt hæfi. Einn tveir og tíu þá brunaði ég á Hoflandssetrið en þá var ástand mitt orðið frekar slæmt. Ég stekk út úr bílnum enda farin að sjá fram á það að allri þessari kaffiáþján væri við það að fara að ljúka. En nei Hveragerði er sveit (so sorry Laufey!) og þetta Hoflandssetur var ekki að fara að hleypa neinum inn fyrr en nær dró hádeginu. Og ég sem hingað til hef ekki talið mig sem kaffifíkil var við það að deyja! Ég bara vaaaarð að fá kaffi og það helst í gær! Eina von mín sem var eftir var N1-ég hef aldrei þakkað guði eins mikið fyrir bensinstöðvar og á því augnabliki. En í millitíðinni féll alheimurinn að vita það á facebook að ég yrði að fá kaffi-Núna!! Þessi 2 upphrópunarmerki áttu einmitt að sýna heiminum hversu slæmt ástand mitt var orðið. Að því loknu var brunað á N1 þar sem eyðimerkugöngu minni lauk loksins. Ég fann bara sæluhroll hríslast niður eftir bakinu á meðann ég stóð við kaffivélina á N1-þetta var búið. Og ekki var hamingjan minni þegar dásamlegur fyrsti spinn rann sína leið-okei þetta er mega dramatískt en svona leið mér! Já ég þarf að fara að drullast til að viður kenna það. Sjitt fokk Sjitt fokk-ÉG ER KAFFIFÍKILL!!

Síðustu tveir mánuðir eru búnir að vera blogglausir (alveg komin tími til að breyta því sko!) en þeir hafa samt sem áður alls ekki verið tíðindalausir. Ó nei! Það sem helst hefur borið til tíðinda er að BA hluta lífs míns er lokið en sá hluti hlaut á endanum nafnið "En hún var í svo stuttu pilsi!". Þetta er einn erfiðasti kafli lífs mins enda svaf ég ekkert í mánuð! Og varð til þess að ég fór heim af djamminu fyrir klukkann 2 á föstudagskvöldi-sem er nátturulega brot á ölum lögum partýdýra! Einnig er blái yarisinn sem geymir margar minningar er komin á vit feðra sinna og til sögunnar er nú kynntur Albinóinn sem er hvitur yaris af ætt toyotu dýra-en meira af honum síðan (Binna ég veit ekkki hvort þú sért að gera þér grein fyrir því en þetta nafn er frááááábært:D)

Úff nú er eg komin undir smá pressu með þetta BA dæmi allt sama. Sko þegar litlill 4 ára frændi manns minnir mann á það að maður þurfi að klára eitt stykki BA veislu svo hægt verði að halda veislu þá er maður undir pínu pressu! Einmitt. Engin pressa! En mér finnst ég vera að komast svona back on track eftir að hafa verið mjög róleg í síðustu viku varðandi BA ritgerðina. Kannski full róleg. Hmm...

Ég ætla að setja fram smá kenningu. Þegar fólk kemst á ákveðin aldur þá hættir það að kunna á ákveðin einföld heimilistæki svo sem vídjó tæki og DVD spilara. Alla vega er ég vakin nuna flest alla morgna til þess að koma vidjótækinu í gang fyrir litla frænda. Lítur alla vega út fyrir að vera sú eina sem er fær um það hérna á heimilinu. Sérlegt!

En ég kvarta svo sem ekki. Það er eitthvað svo yndislegt að vakna við frændann koma inn í herbergi og biðja mig um aðsetja einhverja mynd í DVD tækið. Það var alla vega sérlega krúttlegt þegar hann kom og bað migum að setja í eitthvað barnaefni. Orðið barnaefni var kannski of flókið fyrir lítinn 3 ára krútthaus en það var samt sem áður mjöööög krúttlegt! En mér er samt ekki farið að langa i krakka-ekki strax eg er ennþá bara krakki sjálf!

BA-Inngangur.

Fréttaflutningur af kynferðisbrotum vekja jafnan mikil viðbrögð hjá almenningi. Fólk fyllist reiði og vandlætinu og spyr sig hver sé fær um að fremja slíkann glæp. Samfélagið vill gera allt til þess að koma í veg fyrir að þessi brot eigi stað með öllum ráðum. En samt sem áður er eitthvað sem veldur því að nauðgun er öðruvísi en allir aðrir glæpir sem framdir eru. Umræða um nauðgun er allt öðruvísi en um önnur brot. Brotaþoli i nauðgunarmáli er oft talinn bera einhverja ábyrgð á verknaðnum sem framinn var. Í því samhengi er ýmislegt týnt til svo sem klæðaburður brotaþola og hegðun hans. Brotaþolar sem eru í miklum meirihluta konur í nauðgunarmálum fá hvað eftir annað skilaboð og ráðleggingar um það hvernig þær eigi að haga sér og koma fram til þess að verða ekki fyrir nauðgun. Þær konur sem fara út að skemmta sér í stuttu pilsi og verður fyrir árás af hendi karlmanns getur sjálfri sér um kennt á einhvern hátt. Hún hefði alveg getað sleppt stutta pilsinu. Hefði hún ekki verið klædd eins og drusla hefði henni ekki verið nauðgað. Hún gaf honum alveg undir fótinn fyrr um kvöldið þannig að hún kallaði þetta á einhvern hátt yfir sig. Þetta viðhorf kemur ábyrgðinni á glæpnum yfir á brotaþola en ekki yfir á þann sem ber alla ábyrgðina á verknaðinum. Sjálfann ofbeldismanninn. Þessi viðhorf hafa öll heyrst í umræðu um nauðganir en þau verða samt sem áður alvarlegri þegar þau koma frá fólki sem kemur að því að vinna nauðgunarmálum til dæmis í réttarkerfinu. Lögreglustjóri sem lætur hafa það eftir sér í fyrirlestri að til að konur klæði sig ekki eins og druslur til að verða ekki fyrir nauðgun kallar auðvitað á viðbrögð frá fólki. Og viðbrögðin við þessum ummælum urðu á heimsvísu í formi göngu sem farin var til þess að mótmæla þessum gömlu viðhorfum. Drusluganga. Konur ákváðu að klæða sig í ögrandi og það sem sumir kalla druslulegann klæðnað. Þessi klæðnaður átti að endurspegla það að konur eigi að geta klæðst hverju sem er án þess að eiga það á hættu að verða fyrir árásum á borð við nauðganir. Ábyrgðin er ekki þeirra. Ábyrgðin liggur annars staðar. Hún liggur hjá þeim einstakling sem ákveður það að brjóta gegn konu sem hann hittir á skemmtistað. Hjá þeim sem ákveður að nauðga konunni sem hann bauð á stefnumót. Eða hjá manni sem ákveður að nauðga ungu konunni sem hann hefur verið að skemmta sér með í partýi fyrr um kvöldið. Hún dó áfengisdauða inn í herbergi. Það er kannski óskynsamlegt að drekka það mikið að maður sofnar. En það leiðir ekki til þess að maður sé sekur um glæp sem framinn var gegn manni. Konur virðast oft ekki vilja kæra eingöngu vegna viðhorfa samfélagsins. Afbrot á borð við nauðgun leiðir af sér skömm og sektarkennd hjá þeim sem verður fyrir ofbeldinu-sem er einhvern veginn alls ekki rökrétt. En einhvern veginn segir samfélagið konum í sífellu að sleppa stutta pilsinu og að passa sig á því að drekka ekki og mikið. Þær sem ekki passa sig eru sekar...
Sjálf fór ég í Druslugönguna á laugardaginn svona af því að ég hef eytt sumrinu í það að hugsa um nauðganir og þessi viðhorf. Svo líka fór ég út að skemmta mér kvöldið áður í fleygnum kjól án þess að vera nauðgað! Magnað að menn skuli hafa getað haldið aftur af sér! En í Druslugöngunni varð ég sorgmædd. Kannski fyrst og fremst út af því að árið er 2011. Og þá finnst manni eins og það eigi ekki að þurfa að mótmæla því að ábyrgð á glæp sé sett á herðar einhvers annars en þess sem framdi hann. Að það hafi bara verið á árinu 2010 sem ríkissaksóknari lét hafa það eftir sér að flestar konur kærðu nauðgun af því að þær væru á bömmer eftir one night stand! Jahér! Í göngunni var sungið að löggann væri besti vinur nauðgarans og að ríkið væri besti vinur nauðgarans. Það fyllti mig ákveðinni sorg. Æjji eg veit það ekki. Auðvitað á hver og einn að bera ábyrgð á sjálfum sér en þó eg sé á djamminu í gleygnum kjól get eg ekki borið ábyrgð á því ef einhver ákveður að nauðga mér. Það er eitthvað sem eg get ekki borið ábyrgð á. Á sama hátt get ég ekki borið ábyrgð áþví ef einhver ákveður að setjast upp í bíl fullur að keyra það er bara á ábyrgð bílstjórans sem stefnir bæði sér og öðrum í hættu. Hversu abúrd væri það ef að löggan kæmi til mín í Austurstrætinu kl hálf fimm á sunnudagsmorgni og segði að það væri mér að kenna að einhver Jón Jónsson hefði verið stoppaður fullur?! Ef mér er nauðgað var ég ekki að biðja um það þó svo að kjóllinn minn hafi ef til vill verið pínu fleyginn!
Um næstu helgi er Verslunarmannahelgin þar sem ungt fólk fer á kannski á sína fyrstu útihátíð Eyjar Akureyri eða whaaaatever. En eru foreldrar búnnir að velta því fyrir sér hvernig þær ætla að tala við unglingana. Fara stelpur á útihátið með þau skilaboð að drekka ekki of mikið og passa sig á öllum ókunnugu köllunum en ekki á vinum sínum sem eru kannski með þeim í tjaldi. Hvað ætlar þeir að segja við syni sína? Farið og neglið eins margar gellur og þið getið? Hmm...veit það ekki. Skilaboðin eiga að vera sú að bera ábyrgð á sjálfum sér fólk getur ekki sífellt verið að hugsa um einhverja aðra en ef eitthvað slæmt gerist (sem maður vonar svo sannarlega ekki!) þá var viðkomandi ekki að biðja um það. Foresldrar eiga að geta sagt það við syni sína sem eru á leið á útihátið að nauðgun er alltaf glæpur-alveg óháð aðstæðum. Nei þýðir nei en ekki já og ekki kannski. Punktur. Svo geta mamma og pabbi sagt eins og Greifarnir hérna einu sinni: VONANDI SKEMMTIÐ YKKUR VEL! Og nóta bene þá er þetta lag jafngamallt mér-nei ég er aaaaalls ekki gömul!!

Nei nú hringi ég í prófarkalesarann-ég hef ekki hugmynd um það hvernig maður skrifan inngang að BA ritgerð!

Ég er komin á þá skoðun að þessi ákvörðun min um að skrifa BA núna í sumar hafi kannski ekki verið besta hugmynd í heimi. Ekki þegar komið fram í júlí og 20 stiga hiti og sól og þar fram eftur götunum. Bitur much? Og ekki lagaðist það þegar ég kom í bæinn í dag og það var heiðskýrt! Það er reyndar að verða skýjað núna-takk veðurguð! En sko ég er buin að vera alveg ágætlega bitur í dag. Byrjaði daginn á því að fara í sund á Selfossi. Engin sól og bara semí heitir gaurar-ekkert sem fékk mann til að slefa svo sem. Okei allt í lagi með það ég þurfti að fara í bæinn til að fara á Bokhlöðuna meðal annars til að tékka út nokkrar heimildir og so videre og gá að upplýsingum hjá embætti ríkissaksóknara (kem betur að því eftir smááá) og svo til þess að eyða kvöldinu í Gimli (en ég er stödd þar akkurat núna...). Svo þegar ég er að verða komin í bæinn sé ég að það er sönn í Reykjavík ssem ölli mér vonbrigðum en jafnframt smá gleði þar sem ég þurfti að fara niður í bæ og svona. Ég legg á Skólavörðustígnum og fer á skirfstofu ríkissaksóknara þar sem ég ætlaði að ná mér í upplýsingar fyrir mína heittelskuðu BA en það var bara fýluferð því ég fekk að vita það að ég væri buin að fá sendar upplýsingar í tölvupósti um að ég fengi upplýsingarnar sem ég var að biðja um senda í email seinna! Náðuð þið þessu? Kikti líka aðeins inn í Sævar Karl og eg get svo svarið það að sá sem var að vinna þar var svo pottþétt gay!

En okei úr því að ég var komin svona skuggalega nálægt Austurvelli þá varð ég að rölta þangað þó svo að samviskan benti mér á að ég þyrfti að fara og gera ákveðna hluti á Hlöðunni. En eg hunsaði það með og fékk mér kaffi á Austurvelli með nagandi samviskuit yfir því að vera ekki á Hlöðunni þó mig langaði ekkert að vera þar! Uuu spees! En eftir smá tan og einn dásamlegann swiss mokka bolla (mmm!) drullaðist ég á hlöðuna og gerði allt sem ég ætlaði að gera þrátt fyrir það að þar lokaði finn og ekkert nema sunshine úti!Whoop! Eeen markmiðið er að skella sér yfir 6000 orðin i kvöld (komin i 5678 orð-óendanlega töff tala!) til að ég geti farið út að skemmta mér með góóóðri samvisku um helgina:D Whoop!

En ég held samt að það eigi að vera hellings sönn á morgunn-sem kannski eykur enn á biturleikann! Hvað er það? Eiga ekki allir að vera mega happy þegar það er ekkert nema sóskin úti? Tjahh nema eg-sem endilega þurfti að velja það að skrifa BA i sumar!

Já eg held að ég leyfi mér bara að segja það:

FML!!