Undarlegt. Formlega séð þá byrjaði eg að drekka kaffi í nóvember 2010 á Kaffi krús. Þá var mér bent á kaffidryk sem væri hreinlega málið: Swiss mokka! Þar sem ég er frekar hlýðinn manneskja þá ákvað ég að fara að ráðum þessarar manneskju og síðan þarna hefur ekki verið aftur snúið. Swiss mokka er einn af mínum uppáhalds! En einhvern vegin hef ég alls ekki litið á mig sem einhvern kaffifíkil. Þó svo að hausinn á manni starfi vissulega betur eftir einn kaffibolla að morgni. Það er bara eðlilegt. Eeeen ég held að ég þurfi að endurskoða þessa skilgreiningu á sjálfri mér sem kaffifíkil eftir mjög svo skerí upplifun í morgunn. Og þá meina ég mjööööööög svo skerí! Ég held að ég hafi fengið smá innsýn inn í hugarheim dópista sem hefur ekki fengið fixið sitt á þriðjudagsmorgni-jáá þetta var slæmt!

En alla vega þá keyrði ég frá Selfossi til Reykjavíkur. Klukkann var um 9 og ég ekki búin að fá kaffi fyrir það tíma sem var svo sem allt í lagi. Nema hvað á Ölfursárbrú þá kemur þessi svaðalega löngun í kaffi. Og við erum að tala um SVAÐALEGA löngun í kaffi. Á aðeins nokkrum mínútum varð mér það ljóst að ég myndi ekki ná til Reykjavíkur án þess að fá mér kaffi. Undir Ingólfsfjalli gat ég ekki hugssað um neitt annað en fyrsta bolla dagsins-hversu ljúft það yrði að renna honum niður. Mmmm! Og á þeirri stundu varð mér ljóst að Hveragerði af öllum stöðum myndi bjarga lífi mínu. Ég var búin að tapa fyrir Kaffifíklinum og myndi ekki komast heil á húfi til Borgarinnar! Hvaaað er það?! Alla vega fyrsta stopp var á shell í hveragerði-en kaffið þar var ekki að hæfa svona helvítis latte lepjandi 101 rottum eins og mér! Með öðrum orðum bara gamli góði uppáhellingurinn. Á Shell var mér bent á Hoflandssetrið en þar væri örugglega boðið upp á eitthvað við mitt hæfi. Einn tveir og tíu þá brunaði ég á Hoflandssetrið en þá var ástand mitt orðið frekar slæmt. Ég stekk út úr bílnum enda farin að sjá fram á það að allri þessari kaffiáþján væri við það að fara að ljúka. En nei Hveragerði er sveit (so sorry Laufey!) og þetta Hoflandssetur var ekki að fara að hleypa neinum inn fyrr en nær dró hádeginu. Og ég sem hingað til hef ekki talið mig sem kaffifíkil var við það að deyja! Ég bara vaaaarð að fá kaffi og það helst í gær! Eina von mín sem var eftir var N1-ég hef aldrei þakkað guði eins mikið fyrir bensinstöðvar og á því augnabliki. En í millitíðinni féll alheimurinn að vita það á facebook að ég yrði að fá kaffi-Núna!! Þessi 2 upphrópunarmerki áttu einmitt að sýna heiminum hversu slæmt ástand mitt var orðið. Að því loknu var brunað á N1 þar sem eyðimerkugöngu minni lauk loksins. Ég fann bara sæluhroll hríslast niður eftir bakinu á meðann ég stóð við kaffivélina á N1-þetta var búið. Og ekki var hamingjan minni þegar dásamlegur fyrsti spinn rann sína leið-okei þetta er mega dramatískt en svona leið mér! Já ég þarf að fara að drullast til að viður kenna það. Sjitt fokk Sjitt fokk-ÉG ER KAFFIFÍKILL!!

Síðustu tveir mánuðir eru búnir að vera blogglausir (alveg komin tími til að breyta því sko!) en þeir hafa samt sem áður alls ekki verið tíðindalausir. Ó nei! Það sem helst hefur borið til tíðinda er að BA hluta lífs míns er lokið en sá hluti hlaut á endanum nafnið "En hún var í svo stuttu pilsi!". Þetta er einn erfiðasti kafli lífs mins enda svaf ég ekkert í mánuð! Og varð til þess að ég fór heim af djamminu fyrir klukkann 2 á föstudagskvöldi-sem er nátturulega brot á ölum lögum partýdýra! Einnig er blái yarisinn sem geymir margar minningar er komin á vit feðra sinna og til sögunnar er nú kynntur Albinóinn sem er hvitur yaris af ætt toyotu dýra-en meira af honum síðan (Binna ég veit ekkki hvort þú sért að gera þér grein fyrir því en þetta nafn er frááááábært:D)