Ísdagurinn!

Jæja jæja jæja! Komin tími á að vekja Strumpinn upp af alltof löngum dvala og fara að básuna um eitthvað sem skiptir máli. Eins og varaliti og nælonsokkabuxur. Þeir sem fengu hland fyrir hjartað og héldu að ég væri að fara að tjá mig um Esb geta verið alveg rólegir og rétt rúmlega það. Hér verður ekkert Pólitískt kjaftæði! Ef þið eruð í leit að einhverju svoleiðis bendi ég á amx.is! En hér verður samt ekki farið skipulega yfir það sem hefur gerst í lífi mínu síðustu 10 mánuði en margt af því er alveg óskaplega óprenthæft! En það sem er kannski helst að frétta að ég er farin að skrifa pistla inn á bleikt.is (hef gert það síðan í nóvember. Og nuna á miðvikudaginn mun fyrsti pistillinn minn í Sunnlenska fréttablaðinu líta dagsins ljós. Whoop! Þetta er bara hluti af því að láta drauminn minn rætast um að vinna kannski einn daginn á fjölmiðlum. Og ég ætla að trúa því að það geti ræst því ef ég trúi því ekki mun enginn annar trúa því! En nóóóg um það! Það var ísdagur Kjörís um helgina. Og auðvitað var kjaftfullt af því að Íslendingar elska ís. Sérstaklega í veðri eins og var á laugardaginn þá eru allir til í smá Ís! Það er samt pínu frumskógarlögmálið sem ræður ríkjum á ísdeginum, það er að segja fyrstur kemur fyrstur fær. Sérstaklega þar sem sumir samlandar mínir eiga erfitt með að skilja það hvernig eigi að vera í röð. Ég héllt alltaf að fyrirkomulagið væri þannig að þegar maður myndi mæta á svæðið þá færiru í röð þar sem íssmökkunin byrjaði og værir í röðinni sem færi framhjá öllum ístegundunum með exótísku bragðtegundunum og þannig gæti maður smakkað allt. En nei. Það eru raðir fyrir framan alla ísana sem eru ekki eiginlegar raðir. Og fólk er líka svolítið í því að reyna að troðast að borðunum. Þannig var mjög erfitt að komast að bbc ísnun (sem var minn uppáhalds!) því fólk var alltaf að troðast framfyrir mann. Og mikið af því voru krakkar. Ég kunni ekki við að pikka í sjö ára kríli og benda þeim á að ég væri á undan þannig að ég tók meðvirku týpuna á þetta og hleypti öllum fram fyrir mig. Vel gert Gústa! En á endanum komst maður að borðinu. En þá tók næsta vandamál við. Að borða ísinn í frekar miklum troðningi. Sem gekk ekki alveg þrautalaust fyrir sig, því ég missti svolítið niður á mig...en ég held ég skrifi það frekar á klaufakap en að íslendingar kunna ekki að vera í röð. En þegar maður var svo loksins komin að borðinu þá var ekki möguleiki á því að halda áfram meðfram öllu borðinu til þess að enda kannski í sykurpúðaísnum eða eitthvað. þannig að maður hrökklaðist alltaf frá borðinu aftur og í miðjuna. Þar þurti maður að undirbúa sig andlega til þess að fara aftur inn í þvöguna til þess að ná í alla þá ísa sem maður átti eftir að smakka. Þannig að maður ruddi sér leið að sykurpúða ísnum og náði í dall og hrökklaðist svo í burtu aftur. Og svo framvegis og svo framvegis..! Og nei ég er alls ekki að dissa Kjörís fyrirtækið stendur frábærlega að deginum og kynningu á honum. ´Ég er aðeins að lasta það að íslendingar kunna ekki að standa í röð (og ég er þar engin undantekning því það er hreinlega fátt sem er leiðinlegra en biðraðir!). Sjáumst á ísdeginum 2013!