Djammstrumpurinn Strikes Back! MYNDIR!...djók!

Fólk með frestunaráráttu á það til að hugsa mjög mikið um hlutina sem þeim langar til að framkvæma en hugsa sem svo: Njaaa ég geri þetta bara seinna. Ég er með frestunaráráttu á svo háu stigi að það er alls ekki sniðugt. Þannig var ég búin að hugsa um það mjöööög lengi að byrja að blogga aftur, búinn að skoða síðuna vel og vandlega og þá sérstaklega þá pósta sem mér þóttu sérlega fyndnir (heimskur hlær að sjálfs síns fyndni og allt það!) Því ég held að Djammstrumpurinn muni aldrei deyja. Strumpurinn er meira svona eins og einhver íslensk sveitaballa hljómsveit sem kemur saman aftur í Hörpu því að öllum hljómsveitameðlimum vantar pening. Slæm samlíking? Ekki frá því! En það sem ég er með öðrum orðum að reyna að segja eeeeer að: DJAMMSTRUMPURINN STRIKES BACK...volume eitthvað! Svona eins The Terminator eða eitthvað. Nema okei mér finnst Arnold Schw...hvernig í andskotanum er hægt að skrifa þetta nafn?!...nigger ekki sá svalasti. Hann missti allt sem heitir kúl þegar maður las það að hann var haldandi framhjá með þernunni á heimilinu! Sem er kannski efni í einhverja stelpuútgáfu af Tortímandanum...